اول از همه بپردازیم به اینکه آیا اصلا رپ موسیقیست یا خیر ؟
همونطور که حتما خود بهتر از من میدونین موسیقی متشکل شده است از ریتم ، ملودی ، هارمونی .
به زبان عامیانه ریتم یعنی حرکت ( ضربه ) که یکی ازمهمترین شاخصه های یک قطعه موسیقیست حال چه اون قطعه کلاسیک باشه چه پاپ یا چه رپ .
مورد دوم ملودیست که خوب همه ما دانسته و یا نادانسته هر روز باهاش سروکار داریم چه اونهایی که خود نوازنده هستند و چه اونهایی که اصلا با موسیقی سروکاری ندارند ( منظور دانش موسیقیست ) و حتما بارها و بارها دیده اید توی خیابونا و یا حتا توی پارک یا هرجای دیگه ای که افراد قطعاتی رو با زدن سوت اجرا میکنند و یا قطعه شعری رو زیره لب زمزمه میکنند و این یعنی ملودی ، به بیان شیوا تر احساسات یک آهنگساز طی یک خط ( حامل ) که به وسیله الفبا ( نت ) نوشته میشه رو در دانش موسیقی ملودی گویند و اما دانش هارمونی که مربوط میشه به مبانی آهنگسازان به تعریف خیلی ساده یعنی دانش پیوند آکوردها در موسیقی که بحث مفصلی رو طلب میکنه و از حوصله این مقال خارج است ، با مهمترین عناصر تشکیل دهنده موسیقی ابتدأ آشنا شدیم .
و حالا سئوال اینست که آیا رپ موسیقیست ؟
جواب واضح است !
رپ یکی از سبکهاییست که بیشترین جریان ریتمیک رو تو خودش داره و اصلا یکی از جاذبه های موسیقی رپ ریتمیک بودن این سبک هست که به طرز ماهرانه ای با شعرپیوند خورده و بر اساس احساسات یک رپرتنظیم و اجرا میشه پس کسی نمیتونه ادعا کنه که رپ یک پدیده اجتماعیست نه یک نوآوری در دنیای موسیقی !
جالبست که اگر آشنایی با موسیقی کلاسیک داشته باشین حتما شنیدید قطعات آهنگسازانی رو که در این وادی شاهکار هایی رو نوشته اند برای مثال سمفونی پنجم استاد مسلم دوره کلاسیک ( لودویگ ون بتهوون ) که در ابتدای این سمفونی صدای غرشی رو میشنوید از انبوهی سازهای زهی و بادی که گرده هم آمده اند تا عظمت یک قطعه رو به نمایش بگذارند و حال قطعه ای از بزرگترین خواننده رپ ( امینم ) آهنگ معروفش به نام
( کیم ) که در ابتدا خیلی ملایم و مهربان و بعدار گذشت چند دقیقه با فریادی از خشم و نفرت و اعتراض جریان پیدا میکنه ، شاید از این مقایسه دوستان کلاسیک کارمعترض بشن و انتقاد کنند که اصلا چه ربطیست بین بتهوون و امینم ! ؟
جواب من به این دوستان اینست که همه ما انسان هستیم و هر کدام از ما برای ارائه احساسات خوب یا بد ، خشن یا مهربان فرم و قالبی رو مشخص کردیم که در اون قالب شخصیت ما شکل میگیره درمقایسه بالا هم اگر ریز بین باشین متوجه میشین که امینم با صدا و خواندنش دقیقا همون کاری رو کرده که بتوون با کمک سازهای موسیقی انجام داده یا به عبارت دیگه تنها صدا و شعر امینم جای تمام سازهای یک ارکستر بزرگ انجام وظیفه کرده و تونسته احساسش رو به شنونده خودش منتقل کنه .
در دنیای پیشرفته امروز انسانها با یک مدولاسیون جهانی مواجه هستند که خیلی از ارزشها رنگ دیگری به خود گرفته و خیلی ازآنها هم به دست فراموشی سپرده شده اند ، دردنیای متمدن شده امروز که تنها به ظاهر متمدن و در باطن چیزی جز فساد ، ازدحام ، زندان نیست دیگر نمیتوان انتظار داشت چایکوفسکی با قطعات رمانتیک خود انسانها رو به خیال پردازی و زندگی در رویا دعوت کند . امروز باخ و بتهوون جای خودشون رو به کسانی داده اند که توان اعتراض کردن و فریاد کشیدن رو دارند ، امروز باروکها و کلاسیکها جای خودشون رو به رپرهایی داده اند که بنویسند از آنچه به نام عقده جمع شده است و به نام رپ خوانده میشود .
همانطور که بلک متالها مخالف مسیح هستند و اعتراض و دشمنی خودشون رو در قالب یک سبک موسیقی با ریتم و ملودی ابراز میکنند رپرها هم حرف خودشون رو در قالب رپ کردن ارائه میدهند ، درست نمیگن اونهایی که رپ رو یک موسیقی خیابانی نامگذاری کردند و رپرها رو افرادی اوباش و خیابانی خوانده اند چه بسا که امروز همین سبک به قول شما خیابانی دست خوش تحولاتی عظیم گشته است که به وفور میتوان شاهد آن بود .
مسئله بعد استفاده از دشنام و لفظ های رکیک در موسیقی رپ هست که خیلی ها اون رو محکوم میکنند و شاید به همین خاطر هست که این سبک رو خیابانی میدانند !
حتما بارها برای خیلی ها این سئوال پیش اومده که چرا مرلین منسون خواننده معروف همیشه با گریم خشن و ترسناکی خودش رو به طرفدارانش نشون میده و حال آنکه جواب واضح است ، انسان در طول عمر خودش دست به اعمالی میزنه که اصطلاحا شیطانیست مثل آزار و اذیت دیگران ، خودآزاری ، فساد ، دزدی ، بی خدایی ، قتل ووووو .....
همین کردار بد و شیطانیست که به مرور از یک وجدان پاک و بیدار یک هیولای به تمام معنا میسازه و حال آنکه مرلین منسون با گریم مخصوص خودش همین پیام رو به بیننده خودش میرسونه و به همین صورت یک رپر در موسیقی رپ به بیانی مینویسه و میخونه که در اعمال و کردار دیگران میشه کاملا اونها رو حس کرد .
در تاریخ موسیقی یک مهم به اثبات رسیده است و اون هم سر تحولاتیست که به دست هنرمندان اون سبک خاص در موسیقی به وجود میاد ، همونطور که رپ سیاه پوستان از منازعه های خیابانی به معاشقه های اسنوپ داگی و پارتی رفتن های 50 سنتی تبدیل شده و مطمئنن فردایی هم هست که سبک رپ حرف و پیام جدیدی رو برای شنونده خودش داشته باشه .
پس به جای نگاه متعصبانه به موسیقی بیائید به نیاز امروز و زبان موسیقی امروز کمی بیشتر فکر کنیم .
امضا:aysy nice
